Antykorozyjna ochrona katodowa

Technologia i zasada ochrony

Ze względu na wysokie pH betonu, stal zbrojeniowa nie ulega korozji, ponieważ znajduje się w stanie pasywanym, tzn. jest pokryta bardzo cienką, szczelną i odporną chemicznie oraz przewodzącą prąd elektryczny warstwą tlenków. Taki stan utrzymuje się do czasu zmiany fizykochemicznych właściwości betonu pod wpływem czynników agresywanych m.in. dwutlenku węgla oraz jonów chlorokowych, które penetrują w głąb konstrukcji żelbetowej. Następująca karbonatyzacja betonu (neutralizacja, zakwaszenie) prowadzi do eliminowania warunków utrzymujących na powierzchni zbrojenia stan pasywany oraz korozji wżerowej stali. Beton jest dobrym przewodnikiem prądu elektrycznego i dlatego stal może być w nim zabezpieczona przed korozją za pomocą ochrony katodowej. Prąd wywołuje tzw. polaryzację katodową i przeciwdziała procesom korozyjnym.

Zakres stosowania ochrony katodowej jest bardzo szeroki:

  • Budynki (bloki mieszkalne, urzędy, szkoły, szpitale itp.),
  • Mosty (fundamenty, pylony, płyty, skrzynki),
  • Tunele,
  • Nabrzeża i przystanie,
  • Oczyszczalnie ścieków,
  • Zbiorniki,
  • Zakłady przemysłowe,
  • Parkingi podziemne.

Korzystanie z ochrony katodowej:

  • Zatrzymuje proces korozji w całym obszarze, w którym zastosowano anody,
  • Wydłuża okres życia i użytkowania konstrukcji,
  • Zapewnia ochronę bez względu na poziom karbonatyzacji betonu,
  • Jest często najtańszym rozwiązaniem antykorozyjnym dla konstrukcji żelbetowej,
  • Minimalizuje ilość i zakres napraw strukturalnych,
  • Zapewnia długoletnią ochronę antykorozyjną konstrukcji z jednoczesnym monitorowaniem jej stanu przez wbudowane czujniki,